Nieuwsbrief

Wist je dat paarden in de winter ook sterk kunnen zweten bij intensieve training?

Handige tips, leuke (webshop) acties, nieuwe onderzoeken en toffe video's willen we graag met je delen! Bekijk hier de nieuwsbrief van vorige maand

Meld je hier aan

Adviesfilter
Advies over
Houderij

 

Blog 18 - Langzaam weer aan de slag

Dat het allemaal even niet mee heeft gezeten, was wel duidelijk uit mijn vorige blogs. We hebben nog één horde genomen. En hopelijk is dit voorlopig echt de laatste geweest en kunnen we langzaam weer aan de slag met haar.
Omdat Cindy toch af en toe nog wat tekenen gaf dat ze last had van haar achterbenen (na het hangen – zie blog 15), hebben we haar toch even laten nakijken. De conclusie is gelukkig dat er niet ‘echt’ iets aan de hand is. Alle foto’s en uitslagen waren goed. Knieën zijn goed, rug en nek zijn goed en neurologisch is ze helemaal in orde. Doordat ze gewoon nog erg slap is, heeft het hangen haar een behoorlijke klap in de spieren en banden van haar achterbenen gegeven. En hier heeft ze meer last van (gehad) dan we in eerste instantie dachten.

Vlak na het hangen was ze echt een paar dagen slecht. Maar ze knapte vrij snel op en we zijn weer rustig aan de slag gegaan. Maar ook hiervoor geldt weer – Cindy is toch een bijzonder geval. Ze reageert heftiger op dingen dan we verwachten en heeft kennelijk heeft ze ook meer hersteltijd nodig. Waarschijnlijk zijn we toch te snel weer te veel gaan doen. Dus we zijn nu weer een paar stappen terug.

In overleg heeft ze aangepast beslag gekregen achter. Ze staat nu wat ‘binnendoor’, wat betekent dat ze in de beweging meer binnendoor afrolt met haar achterbenen waardoor de druk op haar knieën minder wordt en ze makkelijker zou moeten kunnen bewegen. Het lijkt inderdaad te helpen. Ze heeft beslist meer activiteit in haar knieën gekregen achter. En ze lijkt haar achterbenen echt makkelijker te bewegen. Ze heeft ook weer wat praatjes – en bij Cindy is dat het teken dat ze zich fit voelt.

Voorlopig zijn we alleen onbelast aan het ‘trainen’ met haar. Longeren, los, aan de molen en veel stappen. Eerst maar weer even een beetje basis opbouwen. Dan gaan we als ze weer even wat sterker is, rustig aan beginnen met rijden.

Het voelt elke keer als 1 klein stapje vooruit en 2 grote stappen achteruit. Maar gelukkig weten we nu wel dat ze in orde is en dat het een kwestie is van haar tijd gunnen om sterker te worden. En tijd is iets waar we genoeg van hebben. Want Cindy is weer het bewijs: haastige spoed is zelden goed.